Michał Staniszewski

Tomasz Szeląg - „Amida 359” – recenzja i ocena

_Galilejczyku zwyciężyłeś!_ - miał w swoich ostatnich chwilach krzyknąć cesarz Julian, zwany przez chrześcijan Apostatą. Historia piękna, ale czy prawdziwa? Można w to wątpić… Cesarz był żołnierzem, stoikiem i przede wszystkim władcą. Nie pozwoliłby na takie podważenie autorytetu augusta. Tak zakończył się cały ciąg wydarzeń, rozpoczęty 4 lata wcześniej upadkiem twierdzy rzymskiej w Amidzie.

Harry Sidebottom – „Wojownik Rzymu, cz. 4. Wrota Kaspijskie” – recenzja i ocena

Imperium Rzymskie III wieku n.e. nękane jest najazdami barbarzyńców i nieustannym problemem uzurpatorów. Niedawno stoczyło ciężką wojnę z Persją, podczas której cesarz Walerian dostał się do niewoli. Nowy cesarz musi ostrożnie dobierać sobie współpracowników, by nie wywyższyć nikogo ambitnego. W całym tym gnieździe os znajduje się Balista, rzymski _dux_ i książę Anglów.

McNapoleon, Wycofujący się Joe i kampania półwyspowa

W pierwszej połowie 1862 roku Abraham Lincoln otrzymał od sekretarza skarbu Salomona Chase’a ostrzeżenie: jeśli obecne tempo wydatków będzie utrzymane, budżet wojenny Stanów Zjednoczonych zostanie zrealizowany najpóźniej do lata 1862 roku. Mimo to prezydent nie zmartwił się zbytnio.

Ryszard Dzieszyński – „Leningrad 1941–1944” – recenzja i ocena

Kiedy w 1704 r. Piotr Wielki założył Petersburg, liczył, że to miasto na wieki zapewni chwałę jego imienia. Niestety, mylił się. Nadnewski gród rzeczywiście zdobył sławę, ale pod imieniem jego drugiego „ojca chrzestnego” – Włodzimierza Lenina. A stało się to dzięki niezwykłym 871 dniom bohaterskiej epopei w latach II wojny światowej.

James Brabazon - „Mój przyjaciel najemnik”

_Wołać będzie „Mordować!” I spuści psy wojny._ A kimże są owe szekspirowskie „psy wojny”? To ludzie bez domów, przeszłości, korzeni... Ludzie, dla których domem jest wojsko, a rodziną towarzysze broni. To żołnierze Fortuny – to najemnicy.

Wojna amerykańsko-hiszpańska 1898 r.

„Remember Maine! And to hell with Spain!” („Pamiętaj o [_Maine_]! I niech piekło pochłonie Hiszpanów!”) – wiosną 1898 roku było to jedno z najpopularniejszych haseł wśród obywateli Stanów Zjednoczonych. Tajemnicza eksplozja na amerykańskim okręcie wojennym wizytującym port w Hawanie zjednoczyła naród leczący wciąż swoje rany po koszmarze wojny domowej. Jak przebiegała wojna amerykańsko-hiszpańska?

Bernard Cornwell - „Forteca” – recenzja i ocena

Na początku XIX wieku w Imperium Brytyjskim „słońce nie zachodziło”. Ale Brytyjczycy chcieli mieć jeszcze więcej ziem i ludów podległych Koronie. Na drodze do spełnienia tego marzenia stoi potężna forteca indyjska Gawilghur. Kto nad nią panuje, ten panuje nad całym subkontynentem indyjskim...

Fort Pillow – zbrodnia czy kara? Masakra oczyma Nathana Bedforda Forresta

Pierwsza w pełni udokumentowana zbrodnia wojenna w historii USA miała miejsce 12 kwietnia 1864 roku, a miejscem, gdzie jej dokonano, był Fort Pillow nad rzeką Missisipi. Winnych nigdy nie ukarano. Kto ponosi odpowiedzialność za masakrę załogi federalnej warowni?

Leo Kessler - „Operacja Leopard” – recenzja i ocena

Są starannie wyselekcjonowani. Dla każdego z nich nie ma przeszkody nie do przejścia. Wysyła się ich tam, gdzie nie jest w stanie dotrzeć nikt. Są elitarną jednostką. Noszą na czapkach szarotkę. Są strzelcami górskimi Wehrmachtu.

Bernard Cornwell – „Heretyk” – recenzja i ocena

Ciężkie jest życie angielskiego łucznika na wojnie. A co w takim wypadku powiedzieć o łuczniku, którego ściga bezwzględny kuzyn? Łuczniku, który pokrzyżował plany Św. Inkwizycji? Łuczniku, który z powodu słabości do kobiety stał się „Heretykiem”…?

Jak stary John Bell Hood z jedną nogą pomaszerował do Tennessee

Pamiętnikarka z Południa Mary Boykin Chesnut spotkała pewnego dnia zarośniętego Teksańczyka. Jego przyjaciele zginęli, a on sam stracił rękę. Nie uważał, że zwalnia go to ze służby: „Jeśli stary Hood może maszerować z jedną nogą, to ja mogę z jedną ręką” – powiedział. W listopadzie 1864 roku rzeczony „stary Hood” – John Bell Hood – wybrał się na swój ostatni wielki marsz: do Tennessee.

Robert K. Wilcox – „Cel Patton” – recenzja i ocena

Wojna i wojsko było jego pasją, sensem życia. Wierzył w reinkarnację – w poprzednim życiu miał być kartagińskim żołnierzem, rzymskim legionistą i napoleońskim wiarusem. Jego żołnierze go kochali, w zamian otrzymywali jego szacunek i lojalność. W czasie II wojny światowej nie było bardziej niekonwencjonalnego i barwnego amerykańskiego generała niż George Smith Patton jr.